Cornelis Smit werd op 17 december 1899 in Den Haag geboren. Hij volgde er de Hogere Burgerschool en studeerde economie aan de Economische Handelshogeschool in Rotterdam, waar hij in 1923 promoveerde. Na een korte loopbaan in het bankwezen studeerde hij rechten aan de gemeenteuniversiteit van Amsterdam, waar hij in 1927 de meesterstitel verkreeg. Nog datzelfde jaar vestigde hij zich als advocaat in Soerabaja.
In 1936 keerde Smit naar Nederland terug; sedertdien was hij werkzaam als advocaat in Den Haag. Vanaf 1948 was hij ook werkzaam als geschiedschrijver. Weldra concentreerde hij zich op twee hoofd onderwerpen: de neutraliteitspolitiek van Nederland voor en tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Nederlands-Indonesische verhoudingen na 1945. In 1954 kreeg hij van de minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen de uitgave opgedragen van de "Bescheiden betreffende de buitenlandse politiek van Nederland voor 1899-1919, die werd verzorgd door de Rijkscommissie voor Vaderlandse Geschiedenis.
Voor zijn publicaties over de geschiedenis van de NederlandsIndonesische betrekkingen van na 1945 maakte Smit vooral gebruik van gesprekken en correspondentie met Nederlandse persoonlijkheden, die tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië belangrijke beslissingen hadden genomen. Hij verzamelde daarom voor zichzelf veel informeel bronnenmateriaal.